ایران

اهل ایرانم من... مهد تاریخ بشر

گاه در شور و شکوه... گاه در جنگ وخطر

اهل ایرانم من... کشورم بی مانند

مردمش تا ابد... جاودان می مانند

اهل ایرانم من... مردمی پاک روش

از نژاد کوروش ...مردمانی با منش

وطنم چون بابل... محو و نابود نشد

جای فرعون چو مصر... جای نمرود نشد

نشود چون آشور... ساقط از کل زمین

نشود چون یونان... بد نهاد و بد دین

وطن من کی بود بی فرهنگ ؟

کی پرستش می کرد بتی از هیزم و سنگ ؟

وطن من چو مغول... دزد و خونریز نبود

هر کجا را که گرفت... مردمانش را ستود

این جهان یک روزی... همه از ایران بود

مشکل از ماست کنون... کی چنین ویران بود ؟

(شعری از محمد علیزاده با کمی تصرف)

«زنده باد ایران و ایرانی»

کانون دانشجویی...